Administratie: het shit-uur

Tot welke categorie behoor jij?

Formulieren invullen, meterstanden doorgeven, met engelengeduld bellen naar overheidsdiensten … het is niet dat we daarvoor leven, maar we kunnen er niet omheen. Administratie maakt deel uit van ons maatschappelijk leven, of we daar nu zin in hebben of niet. In dat opzicht kan je ons, burgers, grofweg indelen in drie groepen: zij die smullen van administratie, zij die er niet warm maar ook niet koud van worden en zij die er met zeer lange tanden aan beginnen. Of het gewoonweg laten liggen.

Papierziek

Barbara was zo iemand. Ze had er een hartsgrondige hekel aan. Haar belastingbrief? Al drie jaar niet meer ingevuld. Haar brievenbus? Als ze die eenmaal per week leegmaakte, was het veel. De enveloppen? Die liet ze dicht. Wat niet weet, niet deert. Intussen stapelden de boetes zich op. Kortom, Barbara was op administratief vlak ernstig ziek, op het randje zelfs van terminaal.

Oplossing

Ze had een gepaste behandeling nodig, voor het te laat was. Uiteindelijk schreef ze zich in voor een workshop ‘administratie’. Ze stak er veel van op, maar de doorslaggevende remedie kwam van een medecursist, zoals dat dikwijls gaat op een cursus. Deelnemers inspireren elkaar. De man in kwestie vertelde zijn persoonlijk verhaal, hoe hij na veel aangetekende brieven en pijnlijke confrontaties zichzelf herpakt had. Op een gegeven ogenblik installeerde hij resoluut een shit-uur: een vast uur in de week om zijn administratie te doen. Een heilig uur, dat voor niets of niemand mocht wijken, tenzij het huis in brand zou staan.

Zijn shit-uur.
Met een shitbakje.
Voor al die shitpapieren.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.